Opslag van laagactief afval

Het geconditioneerd laagactief afval is opgeslagen in twee gebouwen met muren van gewapend beton van 25 cm dik.

Gebouw 150 (*), dat werd opgetrokken na de Belgische toetreding tot het internationaal moratorium op de zeeberging van geconditioneerd laagactief afval, werd in 1986 in bedrijf genomen. Het heeft een capaciteit van 1.929 m³ en is sinds het einde van de jaren tachtig bijna volledig gevuld (het herbergt namelijk 1.914 m³ geconditioneerd afval - 3.317 colli).

Gebouw 150

Gebouw 151, dat in 1988 in bedrijf werd genomen, is een modulair gebouw. Het bestond oorspronkelijk uit twee opslagruimtes. In 1993 werden twee nieuwe ruimtes gebouwd, waardoor de totale capaciteit werd uitgebreid van 6.300 tot 14.300 m³. De vaten worden op elkaar gestapeld door middel van een rolbrug met afstandsbediening. Eind 2008 bevatte het gebouw 12.325 m³ geconditioneerd afval (31.056 colli).

Gebouw 151 (uit de foto blijkt dat de constructie in twee fases gebeurde)	De rolbrug van gebouw 151

Opslag van middelactief afval

Het geconditioneerd middelactief afval is opgeslagen in een gebouw met muren van gewapend beton van 80 cm dik. Gebouw 127 werd in 1978 in bedrijf genomen. Het heeft twee uitbreidings- en aanpassingsfases gekend, waarvan de laatste dateert van 1988. Sindsdien heeft het een capaciteit van 4.650 m³, verdeeld over 4 bunkers met dezelfde grootte. Op 31 december 2008 bevatte het gebouw 3.914.8 m³ geconditioneerd afval (16.001 colli) dat werd opgestapeld vanuit een afgeschermde controlezaal met een afstandsbedieningssysteem.

Gebouw 127	Eén van de vier bunkers van gebouw 127

Het geconditioneerd hoogactief afval is opgeslagen in twee gebouwen met muren van gewapend beton tussen 1,2 en 2 m dik. Deze gebouwen zijn zo ontworpen dat ze kunnen weerstaan aan zeer extreme externe omstandigheden zoals aardbevingen, ontploffingen of neerstortende militaire vliegtuigen. De afvalcontainers, die van op afstand bediend worden vanuit een afgeschermde controlezaal, worden gestapeld in verticale stalen schachten uitgerust met een permanent ventilatiesysteem om de warmte die dit afval afgeeft af te voeren. Het afval zal er gedurende minstens 50 jaar bewaard blijven. Vóór ze eventueel geborgen kunnen worden in diepe geologische lagen, moet dit afval immers voldoende afkoelen om te verhinderen dat ze de eigenschappen van het omgevende geologische milieu zouden wijzigen door de warmte die het aanvankelijk uitstraalt.

Gebouw 129, dat in 1985 in bedrijf werd genomen, heeft een capaciteit van 250 m³, verdeeld over twee afgeschermde bunkers. Het bevat de 195 m³ geconditioneerd hoogactief afval afkomstig van de verglazing in de Pamela-installatie van vloeibaar afval afkomstig van de opwerking, in Eurochemic, van verbruikte kernbrandstof. Sinds 1995 bevat het eveneens gecementeerd middelactief en hoogactief afval afkomstig van de reactoren BR2 en BR3 van het SCK·CEN en van de exploitatie en de gedeeltelijke ontmanteling van Pamela. Sindsdien bevat het gebouw 215,16 m³ geconditioneerd afval (2.335 colli).

	Het verglaasd afval bevindt zich in de schachten onder de rode betonnen deksels
Gebouw 129

 

De constructie van gebouw 136 startte in 1990. In 1995 werd de exploitatievergunning verleend. Het is bestemd voor de opslag van middel- en hoogactief afval afkomstig van de opwerking, door het Franse bedrijf AREVA NC (vroeger COGEMA), van verbruikte kernbrandstof uit de Belgische kerncentrales. Gebouw 136 kan 600 containers verglaasd hoogactief afval en 1.000 m³ gecementeerd of gebitumineerd middel- en hoogactief afval bevatten (bijkomende modules kunnen, indien nodig, de opslagcapaciteit verhogen). Op 31 december 2008 waren 390 containers verglaasd afval uit Frankrijk in dit gebouw opgeslagen (58,5 m³ geconditioneerd afval). Het zou in de loop van de volgende jaren de rest van het opwerkingsafval moeten ontvangen.

Voor meer informatie, lees het speciaal nummer van ACTUA (het informatiebulletin van NIRAS) over "Veiligheid over de hele linie in gebouw 136" (februari 2000 - PDF -719K).

 

		Het verglaasd afval bevindt zich in de schachten onder de betonnen deksels, hier in het geel
Gebouw 136

Andere opslaggebouwen

Gebouw 156, dat in 2001 werd opgetrokken, is bestemd voor de opslag van de verbruikte kernbrandstof van de BR3-reactor van het SCK·CEN. De transporten van de brandstofelementen (ongeveer 2 ton splijtstoffen) vanuit de BR3-reactor tot aan gebouw 156 gebeurden eind 2002. De kernbrandstof zal er blijven gedurende een periode van ongeveer 50 jaar, tot ze als dusdanig zal worden verwerkt of geconditioneerd met het oog op de berging. (Voor meer informatie, zie ACTUA nr. 40)

Gebouw 156

Gebouw 155, dat in 2005 in bedrijf werd genomen, is bestemd voor de opslag van verwerkt en geconditioneerd radium- en plutoniumhoudend laagactief afval. Het bestaat uit twee gescheiden opslagruimtes van 2.000 m³ elk; in de ene zal het radiumhoudende afval opgeslagen worden, in de andere het plutoniumhoudende afval. Hoewel de mogelijkheid bestaat om de opslaghallen in de toekomst uit te breiden, zou de capaciteit van gebouw 155 moeten volstaan voor de opslag van alle vaten met radiumhoudend of plutoniumhoudend afval (zowel de vaten die vandaag reeds bestaan als die van de toekomstige productie). Eind 2008 bevatte het gebouw 348 m³ geconditioneerd afval (960 colli). (Voor meer informatie, zie ACTUA nr. 41)

Gebouw 155

(*) Het honderdtal geeft aan op welke site het betrokken gebouw is gesitueerd (1 voor site 1 van Belgoprocess in Dessel); het tiental en de eenheid geven eenvoudigweg het identificatienummer van het gebouw aan.

Je vindt niet wat je zoekt? Stel ons je vragen of geef je commentaar.